Czym jest Kabała?
Zacznijmy od samego początku, od odpowiedzi na pytanie : "czym jest Kabała?". Skrytość i tajność Kabały na przestrzeni tysiącleci przyczyniły się do do rozpowszechnienia przeróżnych domysłów, spekulacji, lub inaczej mówiąc - po prostu plotek! Dopiero od początku XX wieku kabaliści stopniowo odkrywają wiedzę, którą niegdyś mogli posiąść tylko jednostki.
Zanim więc przejdziemy do właściwej definicji Kabały, odrzucimy wszelkie błędne wyobrażenia, jeśli takowe istnieją. A zatem :
-Kabała to nie religia i nie odnosi się do Judaizmu, ani jakichkolwiek wierzeń. Przeciwnie, Kabała była skrywana przede wszystkim od ludzi religijnych, w oczekiwaniu, aż społeczność będzie gotowa przyjąć wiedzę o "wyższych mechanizmach" sterowania światem i należycie ją wykorzystać.
-Kabała to nie dziedzina magii, ani ezoteryki. Nie opisuje fizycznych zjawisk, tak jak ezoteryka. Medytacja, czakry, bioenergetyka, aura, OOBE, sny - to wszystko fizyczne zjawiska, które możemy zmierzyć i zbadać za pomocą fizycznych przyrządów.
-Kabała wogóle nie zajmuje się zjawiskami fizycznymi, ponieważ wynikają one tylko ze znacznie bardziej złozonych struktur duchowych.
-Kabała to nie wróżby, nie ma nic z wspólnego z przypowiadaniem przyszłości i się tym nie zajmuje! Nazywanie coraz to nowych czynności/zjawisk mianem Kabały wynikało z nieznajomości tematu i domysłów na temat dokonań kabalistów.
-Kabała nie uczyni w magiczny sposób z Ciebie bogatego, zdrowego i mającego władzę nad ludźmi człowieka.
-Kabała NIE wymaga odejścia od życia codziennego i społeczeństwa. Nie wymaga poświęceń fizycznych, a wręcz przeciwnie - zabrania tego.
Jeśli ktoś miał nadzieję znaleźć w tej grupie urzeczywistnienie powyższych punktów, może już w tym momencie zadeklarować swoje odejście. Czym więc jest Kabała? Kabała jest nauką o stworzeniu Świata, jego mechanizmach i prawach, które znajdują się powyżej naszego postrzegania ograniczonego pięcioma zmysłami. Jest metodyką wzniesienia człowieka do światów duchowych i połączenia z Twórcą, doświadczenia Go i zrównania się z Nim. Kabała daje odpowiedź na odwieczne pytanie człowieka : "jaki jest cel mojego życia?". Pozwala na wzniesienie się nad codziennym życiem, problemami, chorobami, nieszczęściami i pozwala na życie i rozwój poza ziemskim czasem i przestrzenią. Nie jest to nijak sprzeczne z normalnym życiem fizycznym w społeczeństwie. Cała praca kabalisty odbywa się wewnątrz niego i nie jest nawet dostrzegana przez otoczenie.
Kabała opisuje świat duchowy zapomocą języka metaforycznego i naukowego. Nazwy obiektów, sił i zjawisk Kabała zapożycza z naszego fizycznego języka. Jest to niezbędny zabieg, gdyż po prostu nie dysponujemy słownictwem mogącym opisać to, czego nie odczuwamy naszymi fizycznymi zmysłami. Kabalista, znajdujący się jednocześnie w świecie duchowym i fizycznym, widzi obiekty obu tych światów i widzi zależności między nimi. Biorąc pod uwagę fakt, że z każdego obiektu duchowego wychodzi siła odzwierciedlająca się w jakiejś części w naszym świecie, nazywamy duchowe obiekty określeniami fizycznych obiektów. Światem duchowym, (albo "wyższym") będziemy nazywać obszar energetyczno-informacyjnej przestrzeni odczuwalnej szóstym (niewykształconym jeszcze )zmysłem, która emanuje siłą działającą na nasz świat. Natomiast naszym światem, (lub światem fizycznym) będziemy nazywać widzialną i odczuwalną przestrzeń w naszych pięciu zmysłach.
Dla kogoś, kto znajduje się poza postrzeganiem i rozumieniem praw świata duchowego, opis kabalisty będzie opisem fizycznych działań i zjawisk, gdyż kabalista operuje słowami wskazującymi na obiekty fizyczne. Takowe rozumienie jest błędem, gdyż księgi kabalistyczne ani jednym słowem nie mówią o naszym świecie. Jest to również swoisty szyfr, który uniemożliwiał i uniemożliwia aż do teraz prawidłowe rozumienie tekstów kabalistycznych (np. Tora, tj. Stary Testament) przez ludzi, którzy nie otrzymali nauki od nauczyciela-kabalisty. Dlatego też Kabała zabrania wyobrażania sobie duchowych obiektów w sposób fizyczny. Wyobrażanie nie jest w ogóle potrzebne, bo podnosząc się na kolejne poziomy zaczynamy te obiekty czuć i widzieć ich związek ze zjawiskami naszego świata.
Od drugiej połowy lat 90 XX wieku, tajemnice, które skrywała Kabała przez tysiąclecia, zostają stopniowo ujawniane. Skrycie nauki było oczywiście celowe. Ludzkość jeszcze do niedawna nie była gotowa na przyjęcie tego typu wiedzy, a stan rozwoju egoizmu (o tym później) nie pozwalał na wykorzystanie metodyki Kabały. Dziś zaczyają pojawiać się "pierwsi" ludzie z predyspozycją do studiowania Kabały. Nie są to jeszcze miliony, lecz tysiące. Z każdym pokoleniem liczba ludzi z pragnieniem doświadczeń duchowych wzrasta. Czym tak naprawdę jest wyżej wspomniana "predyspozycja?" Jest to pragnienie, które nie potrafimy zrealizować, bo nie znajdujemy w zyciu fizycznym czegoś, co mogłoby je napełnić. To pragnienie do czegoś nieokreslonego słowami, pragnienie czegoś wyższego, ponad-fizycznego. Niezrealizowanie tego pragnienia prowadzi dziś ludzi do ezotryki, narkotyków, depresji, sekt - są to naturalne i potrzebne etapy rozwoju tego pragnienia. Kiedy to pragnienie jest już wystarczająco dojrzałe, nazywamy je metaforycznie punktem w sercu i jest to początek narodzin duszy człowieka, naszego szóstego zmysłu odczuwania świata duchowego.
Bibliografnia
"Nowe spojrzenie" - artykuł rawa Michaela Lajtmana
Cykl wykładów - "Wprowadzenie do nauki Kabały"
zobacz: www.kabbalah.glt.pl
